Yeni Bir Hayat Düşüncesi

Sonunda delikanlıya köfte siparişimi vermiş ve de beklemeye başlamıştım. Beklerken yine düşünceler aklıma bir bir üşüşmeye başlamıştı. Ama bu sefer onları kafamdan kovmaya çalışmak yerine akışına bırakarak bu anın keyfini çıkarttım önce ve gülümsedim kendi kendime.   Tam da o anda gelen, çay kaşığının bardakla buluşmasının şen şıngırtısı ile irkilerek fark ettim az önce delikanlıdan çay isteyen haifif kilolu bayanın bana doğru bakmakta olduğunu ve de gülümsememi belli ki üzerine alındığını. Arkadaşına hafif kızgınlık hafif de gururlu bir eda ile belli ki benim ona gülümsememi çekiştiriyor olacaktı ki, arkadaşı da asık bir yüz ifadesi ve sarkık dudaklar ile başını bana çevirip şöyle bir süzmüştü beni. Belkide bana öyle gelmişti. Faruk Usta getirmişti çayları ve tezgahın arkasındaki yerine geçmeden, bana da çay isteyip istemediğimi sormuş, istemediğimi söyleyince de arkasını dönerek uzaklaşmıştı. Onun gidişini izlerken karşı masadakilerin de bakışlarını üzerimden çektiklerini fark etmiş ve rahatlamıştım. Derin bir iç çekerek tekrar daldım düşüncelerime.

Nasıl da bir anda değişivermişti hayatımdaki her şey ve benim dünyaya baktığım pencere.. Hayatta hiç bir şey için hiç bir zaman geç olmadığının farkına varmakla başlayan serüvenim, tam da şu anda bu noktada olabilme imkanı tanımıştı bana. Kim ne der, ne düşünür diye umursayarak geçen geçmişimi geride bırakıp, kendi geleceğim için adım atmamın temelinde, geçmiş yaşantıma olan hoşnutsuzluğumun da epey etkisi vardı elbette. Hatta yeni bir hayat için çıktığım yolda ilk ivmeyi kazandıran da bu değil miydi aslında? Ne yapmak istediğimi biliyordum uzun zamandır, ama bir türlü ilk adımı atamıyordum. Herkesin bildiği bir gerçek olan birçok insanın bu hayatta ne yapacağını bilirken pek az insanın bildiğini yaptığı gerçeğinin ben de bilincindeydim ve de artık çoğunluk grubundan sıyrılıp cesur azınlık tarafına geçmenin zamanı gelmişti benim için.

Romanın başlangıcı..

Cevap yazın