Başlangıç…

İyiden iyiye ağrımaya başlamıştı sırtım..Eh kolay mı Ankara’lardan kalkıp hiç durmadan taa buralara kadar gelebilmek..Değildi elbet..Değildi ama benimkisi tatlı bir yorgunluktu..Bir kaçıştı..Bir kurtuluş..Ardında bıraktığım kilometrelerce yol değildi sadece..Upuzun yıllardı..Upuzun, kasvetli ve de bomboş geçen..
Sahi neden bunca sene beklemiştim bu yolculuk için..Neden “dur!” diyememiştim kötü giden her şeye bunca zaman? Neden adeta hipnoz olmuşçasına boşu boşuna yaşayıp tüketmiştim o güzelim yılları..
Derin bir iç çektim sonra..Aklıma birden o meşhur şarkının sözleri geldi..Ve mırıldanmaya başladım kendi kendime..Nasıl geçtii habersiiiz, o güzelim yıllarıııım…Ne güzel de söylemiş bu güzel şarkıyı güzel insan Zeki MÜREN..Değil mi?

Cevap yazın